U četvrtak, 30. aprila 2026. godine preminuo je srpski književnik, scenarista i dramaturg Slaven Radovanović.

Pisac, koji je u svojim delima često koristio osobene varijante magijskog realizma i fantastike, rođen je u Valjevu 1947. godine. Prozu je objavljivao od 1968. godine u listovima i časopisima širom nekadašnje Jugoslavije. Njegova prozna dela zastupljena su u više antologija.

Napisao je zbirke priča Letopis Tešnjarski (1975), Kolubara na nebu (1983), Udarac viteškom čizmom (2014), Pripovetke (2017), te romane Kremanska ruža (1982, 1988. – prošireno izdanje, 2017), Obrnuta crkva (1990), Povest o spisu Rajmonda Lila (2001), Nije bilo sunca (2010), Tri dana trista godina (2018).

Dobitnik je nagrade Mladost za neobjavljenu priču (1972) i književne nagrade UK Kosova „Lazar Vučković“ (1996).

Autor je  filmskih scenarija Atoski vrtovi (1990/91) i Nečista krv (1992/93). Dobitnik je nagrade za filmski scenario za film Nečista krv (1996). Isti film je prikazan na Kanskom festivalu 1996. godine. Bio je član Udruženja književnika Srbije.

Odlaskom Slavena Radovanovića srpska književna scena izgubila je autora izrazitog senzibiliteta i autentičnog glasa, čiji će opus nastaviti da živi kroz nova čitanja i tumačenja.

Na sajtu Art-Anima dostupna je priča „Pogibija Božina“, kao karakteristično delo Radovanovićevog književnog opusa prepoznatljivog po spoju lokalnog kolorita, istorijske svesti i diskretno prisutnih fantastičnih elemenata.