Radjard Kipling

Radjard Kipling – Nobelovac koji je uticao na pisce fantastike

Podelite sadržaj:

30. decembra 1865. godine u Bombaju, rođen je prozaista i pesnik, Radjard Kipling, Nobelovac koji je ostavio traga i u naučnoj fantastici, pre svega po nesumnjivom uticaju koji je izvršio na mnoge pisce tog žanra.

Kipling se školovao u Engleskoj, ali se 1882. vratio u Indiju, gde je radio kao novinar. Boravio je u Japanu, Americi, Francuskoj i Južnoj Africi.

Od 1889. godine bavio se profesionalnim pisanjem. Iako je znatno poznatiji po svom nežanrovskom pripovedačkom i pesničkom opusu, za koji je 1907. dobio Nobelovu nagradu za književnost, Kipling je ostavio upečatljiv trag i u fantastičnoj književnosti. Legendarni urednik iz perioda takozvanog zlatnog doba naučne fantastike, Džon V. Kembel, za Kiplinga je tvrdio da je prvi pravi pisac savremenog SF-a, dok je velikan naučne fantastike Pol Anderson Kiplingove naučnofantastične priče ocenio kao vrhunska žanrovska ostvarenja.

U Kiplingovim zbirkama priča Akcije i reakcije (1909) i Raznovrsje stvorenja (1917), nalazi se više značajnih SF ostvarenja u kojima se pionirski javljaju neki važni žanrovski tehnofakti kao što su vazduhoplovni saobraćaj ili globalni komunikacioni sistem. Kroz njegova dela provlače se i drugi brojni fantastični motivi, poput putovanja kroz vreme, svesnih mašina, alternativne istorije…

Neke od najuspešnijih naučnofantastičnih priča Radjarda Kiplinga su: „With the Night Mail“ (1905), „As Easy as A.B.C.“ (1912), „Unprofessional“ (1930), „The Ship That Found Herself“ (1895), „The Eye of Allah“ (1926), „In the Same Boat“ (1911), „A Matter of Fact“ (1892), „Wireless“ (1902), „.007“ (1897), „At the End of the Passage“ (1890), „The Army of a Dream“ (1904).

Smatra se da je direktno uticao na brojne pisce naučne fantastike među kojima su: Pol Anderson, Robert A. Hajnlajn, Tim Pauers, Stiven Guld

Uz Knjigu o džungli (1894) i Drugu knjigu o džungli (1895), među najpoznatijim Kiplingovim delima su Izistinske priče (1902), Hrabri kapetani (1896), Stalki i družina (1899), Kim (1901) i dr.

Zbog naklonosti ka kolonijalizmu bio je nemilosrdno kritikovan i karikiran, ali su mu čak i protivnici priznavali majstorstvo u kratkoj priči.

Kiplingova priča „Čovek koji je hteo da bude kralj“ u mnogim izborima proglašena je za najbolje kratko prozno ostvarenje napisano na engleskom jeziku. Po motivima ove priče snimljen je kultni film u režiji Džona Hjustona, sa Majklom Kejnom i Šonom Konerijem u glavnim ulogama.

Radjard Kipling preminuo je u Londonu 1936. godine.

Radjard Kipling